آزمایش ادرار در مشهد

وجود خون در ادرار به چه معناست؟

اینکه متوجه تغییر رنگ ادرار خود و متمایل شدن آن به رنگ قرمز یا صورتی شوید، یقینا باعث ترساندن شما خواهد شد. بنابراین ضروری است تا با علل عمده‌ای که سبب بروز این عارضه یعنی وجود خون در ادرار یا همان هماچوری می‌شوند، آشنا شوید.

دیدن خون در ادرار از عوامل متعددی نشات می‌گیرد که در این متن شما را با مهم‌ترین آن‌ها آشنا می‌کنیم. به علاوه لازم است بدانید که وجود مشکلات را به طور قطعی با انجام آزمایشات می‌توان تشخیص داد، بنابراین مراجعه‌ی شما به آزمایشگاه‌های پاتولوژی در سطح کشور از جمله آزمایشگاه شبانه روزی سروش مشهد می‌تواند راهگشا باشد.

 

 وجود خون در ادرار

مشاهده‌ی خون در ادرار شما باعث می‌شود رنگ آن به قرمز، صورتی و یا گاه به قهوه‌ای متمایل شود. این علامت گرچه در بسیاری اوقات با عارضه‌های جدی همراه نیست، اما در بعضی مواقع نیز می‌تواند خطرساز باشد. بنابراین لازم است تا به سادگی از کنار آن نگذشته و به بررسی بیشتر، انجام آزمایشات و معاینه‌ی پزشکی اهمیت دهید.

در واقع در عارضه‌ی وجود خون درون ادرار که «هماچوری» نیز خوانده می‌شود، کلیه‌های شما یا قسمتی دیگر از بدنتان که با سیستم دفع ادرار در تماس است، دچار نقص در عملکرد شده است. این نقص موجب شده تا خون به درون مایع ادرار نشت کند. اما اینکه دقیقا چه عاملی موجب این اختلال می‌شود را در ادامه‌ی متن توضیح خواهیم داد.

تست تشخیص هماچوری در مشهد

 

وجود خون در ادرار می‌تواند به دو صورت تشخیص داده شود؛ در حالت اول که «هماچوری میکروسکوپی» نامیده می‌شود، تنها در بررسی‌های میکروسکوپیک، وجود خون در ادرار قابل تشخیص است. این حالت در بیمارانی یافت می‌شود که آزمایش کاملی از ادرار آن‌ها انجام شده است.

در حالت دوم  که به آن «هماچوری ماکروسکوپی» نیز می‌گویند، با چشم و توسط افراد معمولی، وجود خون در ادرار قابل شناسایی است. نکته‌ی قابل توجه این است که در برخی مواقع این نشانه به تنهایی در بیمار وجود داشته و بعضی اوقات نیز با درد یا سوزش دستگاه دفع ادرار، بوی شدید و زننده، و حتی التهاب نیز همراه است. بنابراین بهتر است به عمده‌ترین نشانه که تغییر رنگ ادرار است، توجه شود.

 

علت وجود خون در ادرار چیست؟

دلایل مختلفی برای پدید آمدن چنین اختلالی مطرح می‌شوند که برخی از مهم‌ترین آن‌ها را در زیر نام می‌بریم.

عفونت مجاری ادراری

رشد میکروب‌ها و عفونت در دستگاه دفع ادرار موجب مشکلات متعددی می‌شود که یکی از آن‌ها ورود خون به مایع ادرار است.

نمونه ادرار آزمایشگاه مشهد

 

عفونت در کلیه

اگر به هردلیلی کلیه‌ها به باکتری آلوده شوند، مشکلات زیادی سلامت فرد را تهدید خواهد کرد. یکی از علائمی که با دیدنش می‌توان به مشکلات کلیوی مشکوک شد، وجود خون در ادرار است.

سنگ کلیه

سنگ‌هایی که در کلیه در اثر تجمع مواد معدنی تولید شده‌اند، از جهت اینکه در هنگام دفع در سیستم ادرار ممکن است به بافت‌های این سیستم آسیب بزنند، می‌توانند سبب خونی شدن ادرار شوند.

زخم‌ها

آسیب بخش‌های مختلف دستگاه دفع ادرار مانند مجاری ادرار یا مثانه، موجب نشت خون به ادرار می‌گردد.

سرطان و تومورها

یکی از دلایل خونی شدن مایع ادرار را می‌توان رشد تومور در کلیه یا مثانه دانست که اختلال و آسیب به این اعضا را در پی خواهد داشت. بنابراین یکی از علل هماچوری سرطان کلیه، مثانه یا پروستات دانسته می‌شود.

خونریزی عمومی در بدن

اگر در بدن شما عضوی خونریزی کرده باشد، قادر است تمام اعضای بدن شما را تحت تاثیر قرار دهد و مجاری ادراری از این قاعده مستثنی نخواهند بود.

آسیب پروستات

بزرگ شدن یا عفونت پروستات می‌تواند سبب بروز نشانه‌های مشابه با عفونت ادراری شود. ازجمله‌ی آن‌ها می‌توان وجود خون درون ادرار، نیاز مداوم به دفع ادرار و سختی در دفع را نام برد.

تشخیص بیماری هماچوری در مشهد

 

ضربه و آسیب کلیه‌ها

ضربه خوردن به کلیه‌ها اگر سبب بروز اختلال در عملکردشان شود، می‌تواند یکی از دلایل مورد احتمال باشد.

مصرف برخی داروها

برخی از داروهای ضد سرطان یا داروهای ضد انعقاد می‌توانند سبب خونریزی مثانه و ورود خون به ادرار شوند.

 

آزمایش تشخیص هماچوری

برای تشخیص دقیق‌تر هماچوری و دلایل آن نیاز است تا آزمایشات مربوط را در آزمایشگاه‌های تشخیص پزشکی انجام دهید. این آزمایشات بر روی نمونه‌ی ادرار شما انجام و از نظر وجود پروتئین، گلبول‌های سفید و گلبول‌های قرمز بررسی می‌شوند.

در نهایت پزشک معالج نتایج آزمایشات را با توجه به سابقه‌ی خانوادگی شما در ابتلا به بیماری‌ها، سابقه‌ی مصرف دارو و… تفسیر کرده و داروهای لازم را تجویز می‌کند. حتی ممکن است آزمایش‌های بیشتری برای بررسی دقیق‌تر تجویز شود مانند: سی تی اسکن از کلیه، میزنای و مثانه، سیستوسکوپی، آزمایش خون و… .

 

برای انجام این آزمایشات یکی از بهترین آزمایشگاه‌های پاتولوژی به نام آزمایشگاه شبانه روزی سروش مشهد را به شما توصیه می‌کنیم که با شماره تلفن زیر می‌توانید با آن‌ها تماس برقرار کنید:

38112215-16 051

آزمایش کشت ادرار در مشهد

آزمایش کشت ادرار چیست؟

یکی از اولین راهکارهای تشخیص بیماری از سلامتی در افرادی که نشانه‌های خاصی از یک بیماری را با خود دارند، انجام آزمایشات مربوط به آن مانند آزمایش کشت ادرار علایم است. پس از انجام آزمایشات بر روی افراد مشکوک به بیماری، که در آزمایشگاه‌های تشخیص پزشکی صورت گرفته و به صورت نتایج به فرد ارائه ‌می‌شوند، پزشک متخصص نتایج نهایی را بررسی کرده و تصمیم به درمان می‌گیرد.

انواع مختلفی از آزمایشگاه‌های مجهز جهت انجام تست‌های ابتلا به بیماری در کشور ما وجود دارند که می‌توان گفت آزمایشگاه‌های پاتولوژی در مشهد به ویژه آزمایشگاه شبانه روزی سروش مشهد یکی از مهم‌ترین آن‌ها به شمار می‌رود.

در این متن، به چیستی و چگونگی انجام آزمایش کشت ادرار که برای بررسی علایم ابتلا به عفونت ادراری صورت می‌گیرد، خواهیم پرداخت. پس اگر قصد دارید در این مورد بیشتر بدانید، با ما همراه باشید.

 

عفونت ادراری(UTI) چیست؟

در بدن ما کلیه‌ها وظیفه دارند به طور مرتب خون را تصفیه کرده و ضایعات آن را به صورت ادرار به مثانه‌ها بفرستند. در مثانه، ادرار جمع‌آوری شده و پس از رسیدن به حجم مشخصی، شما احساس خواهید کرد که نیاز به دفع دارید. ادرار تولید شده در کل مایعی استریل و عاری از باکتری‌ها و آلودگی‌های بیولوژیکی است.

عفونت ادراری موقعی به وجود می‌آید که باکتری یا مخمر خاصی از خارج از مجاری ادراری وارد این لوله‌ها شده و سیستم دفع ادرار فرد را آلوده می‌کند. با این که در بیشتر مواقع بروز عفونت، عارضه‌ی جدی و خطرناکی به همراه نخواهد داشت، اما در بعضی موارد ممکن است یک عفونت که به درمان آن بی توجهی شده، منجر به آسیب جدی به کلیه‌ها و یا ورود عفونت به خون شود.

 

کشت ادرار

 

بنابراین بهترین کاری که فرد مشکوک به ابتلا باید انجام دهد، انجام آزمایش کشت ادرار است تا از وجود یا عدم وجود عفونت در دستگاه ادراری خود مطلع شده و در سریع‌ترین زمان ممکن به درمان آن بپردازد.

افراد در معرض خطر ابتلا به عفونت ادراری از جمله اشخاص مبتلا به دیابت، سنگ کلیه و افراد با سیستم ایمنی ضعیف باید در هنگام مشاهده‌ی علایم این بیماری کاملا هشیار باشند. درمان عفونت ادراری به طور معمول با مصرف آنتی بیوتیک‌های خاصی که پزشک معالج تجویز می‌کند، صورت می‌پذیرد.

 

معرفی آزمایش کشت ادرار

در واقع تست کشت ادرار برای تشخیص وجود یا عدم وجود عفونت ادراری به کار می‌رود. برای این آزمایش، نمونه‌ای از از ادرار شخص مشکوک به بیماری را در محیط مناسب برای رشد با کتری قرار می‌دهند و پس از چند روز به آن مراجعه می‌کنند.

اگر میزان باکتری‌های رشد کرده بر روی محیط از حد خاصی (به طور معمول 100000 کلونی از هر نوع باکتری) فراتر بود، نتیجه‌ی آزمایش مثبت بوده و بدین معناست که شخص به عفونت ادراری مبتلاست. این آزمایش علاوه بر تشخیص بیماری، برای شناسایی نوع باکتری یا مخمری که سبب بروز عفونت شده‌اند نیز، مورد استفاده قرار می‌گیرد.

در بررسی‌های انجام شده توسط پزشکان، ثابت شده است که زنان، به دلیل تفاوت‌های آناتومی بدنشان، بیش از مردان در معرض ابتلا به عفونت‌های اداری هستند. بنابراین این آزمایش‌ها برای آنان از ضرورت بیشتری برخوردار است. با این حال انجام آزمایش کشت ادرار هیچ ضرر و هزینه‌ی گزافی را برای فرد به همراه نداشته و توصیه می‌شود به محض مشکوک شدن به بروز عفونت به آزمایشگاه‌ها مراجعه کنند.

 

آزمایش کشت ادرار

     

علائم مشکوک به عفونت ادراری

شاید برایتان این سوال پیش بیاید که چه زمانی باید برای انجام آزمایش کشت ادرار به آزمایشگاه مراجعه کرد؟ در زمانی که شخصی وجود علائم زیر را در خود مشاهده می‌کند، لازم است که با مراجعه به یکی از آزمایشگاه‌های پاتولوژی یا تشخیص پزشکی و انجام آزمایش، مورد را بررسی کرده و سپس آن را به پزشک متخصص ارجاع دهد.

  • میل پایدار و مکرر برای دفع ادرار
  • احساس سوزش یا درد دستگاه دفع ادرار در هنگام دفع
  • بوی شدید در ادارار
  • ادرار غیر شفاف و مات (کدر)
  • احساس فشار در کمر
  • مشاهده‌ی خون در ادرار

بنابراین در زمان مشاهده‌ی یک یا چند علامت از نشانه‌های بالا، باید برای انجام آزمایش کشت ادرار به آزمایشگاه مراجعه کنید. اگر در شهر مشهد ساکن هستید، یکی از بهترین آزمایشگاه‌های پاتولوژی به نام آزمایشگاه شبانه روزی سروش مشهد را به شما پیشنهاد می‌کنیم.

 

با توجه به این نکته که دست‌کم گرفتن عفونت‌های اولیه‌ی ادراری می‌تواند به آلوده شدن سایر نواحی مانند کلیه‌ها و خون منجر شود، پس جدی گرفتن آزمایش کشت ادرار اکیدا توصیه می‌شود. آزمایشگاه شبانه روزی سروش مشهد یکی از بهترین و مجهزترین آزمایشگاه‌های پاتولوژی در کشور است که می‌توانید این آزمایش را در آن‌جا انجام دهید.

خون مخفی

آزمایش خون مخفی چیست؟

وجود خون مخفی در مدفوع از آن جهت که دیده نمی‌شود، می‌تواند برای بسیاری از افراد موضوعی ناشناخته یا حتی ترسناک به نظر برسد. این اتفاق که نشان از ایجاد اختلال و خونریزی در دستگاه گوارش شماست، همیشه به دلیل ابتلا به بیماری‌های بسیار خطرناک نیست.

اما احتمالا به دنبال این سوال هستید که بدانید چه بیماری‌هایی باعث وجود خون مخفی در مدفوع می‌شوند، و اگر نمی‌توان آن را به وضوح دید، پس از چه راه‌هایی می‌توان آن را تشخیص داد؟ در این مقاله ما توضیحات کلی درباره‌ی خون مخفی در مدفوع و آزمایشات لازم برای تشخیص آن خواهیم داد، پس این مطلب را از دست ندهید.

 

خون‌مخفی در مدفوع نشانه‌ی چیست؟

همان‌گونه که از نامش پیداست، در برخی اختلالات، خون یا بقایای خون در مدفوع فرد نهفته است و فقط با آزمایشات بخصوصی مشخص می‌شود. وجود خون مخفی در مدفوع، می‌تواند نشانه‌ای از بیماری‌های مختلف از جمله پولیپ، زخم در دستگاه گوارشی، زخم در ناحیه‌ی رکتوم، دیسپلازی‌های عروقی، دایورتیکولیت و هم‌چنین در مواردی سرطان روده‌ی بزرگ باشد.

تشخیص عامل اصلی از عهده‌ی افراد عادی خارج است، بنابراین برای تشخیص علت وجود خون مخفی در مدفوع، باید نتیجه‌ی آزمایشات مربوط را به پزشک معالج ارجاع داده و مورد معاینات وی قرار بگیرید.

این بیماری در برخی افراد که برای معاینات پزشکی جهت مشکلات کم‌خونی مزمن و فقرآهن به پزشک مراجعه کرده‌اند، وجود دارد. پس انجام آزمایشات مربوط برای این افراد می‌تواند نشانه‌ای مهم از علت بیماری آن‌ها را آشکار کند. زیرا در صورت خروج خون از بدن در مدفوع، بیمار خون زیادی از دست داده و مشکلات جدی برای وی ایجاد می‌شود.

سرطان دستگاه گوارش از شایع‌ترین سرطان‌ها در مردان است و بعد از سرطان پستان، شایع‌ترین سرطان در کشور ما نیز محسوب می‌شود. با توجه به روند روبه‌رشد آن اکیدا توصیه می‌شود که آزمایشات و معاینات مربوط به آن را در بازه‌های معین انجام داده و جدی بگیرید.

  

خون مخفی

 

آزمایشات تشخیص خون مخفی در مدفوع

لزوم انجام آزمایشات مربوطه از آن جهت است که شما ممکن است هرگز متوجه وجود خون در مدفوع نشوید و بیماری شما به تدریج پیشرفت کند. پس بطور معمول پیشنهاد می‌شود افراد بالای 50 سال هر شش ماه یکبار این آزمایشات را انجام دهند که هزینه‌ی سنگینی را نیز نمی‌طلبد.

تخمین زده می‌شود که هر سال نزدیک به یک میلیون بیمار مبتلا به سرطان روده‌ی بزرگ در جهان شناسایی می‌شود که با توجه به کندبودن پیشرفت این بیماری، اگر به موقع تشخیص داده شود در 90% مواقع می‌توان آنان را درمان کرد.

اگر در نزدیکی محل زندگیتان آزمایشگاهی وجود ندارد، می توانید آزمایشات تشخیص خون مخفی در مدفوع را در خانه نیز انجام داده و نتیجه‌ی آن را برای پزشک بفرستید.

به طور کلی این آزمایشات به دو روش انجام می‌شوند:

  • روش گایاک که به FOBT گایاک نیز معروف است و در حال حاضر متداول‌ترین روش مورد استفاده در آزمایشگاه‌ها است.
  • روش ایمنوشیمیایی که به FOBT ایمنوشیمی نیز معروف است.

در روش گایاک اساس کار بر استفاده از یک کاغذ معرف گیاهی است که در صورت تماس با خون رنگ آن بطور مشخص تغییر می‌کند. اما روش ایمنوشیمیایی بر مبنای اتصال آنتی‌بادی به هموگلوبین موجود در خون است که مزیت‌هایی بر روش قبلی دارد، ولی شاید به دلیل سادگی بیشتر گایاک به اندازه‌ی آن مرسوم نیست.

شما می‌توانید تست گایاک را بدون نسخه پزشک از داروخانه‌ها تهیه کرده و آن را انجام دهید. به این طریق که پس از اجابت مزاج، تست را در توالت قرار می‌دهید و در صورت مشاهده‌ی تغییر رنگ، نتایج را یادداشت کرده و به پزشک ارائه می‌کنید.

 

خون مخفی

 

ملاحظات لازم قبل از آزمایش خون‌مخفی در مدفوع

  • قبل از تست باید از مصرف بعضی داروها یا مواد غذایی خودداری کرد؛ مانند گوشت، ویتامینC، مکمل آهن، آسپیرین یا برخی مسکن‌ها و… زیرا بعضی مواد در نتیجه‌ی آزمایش خطا ایجاد می‌کنند.
  • از چند روز قبل از آزمایش باید رژیم غذایی را با پزشک هماهنگ کرد و در صورت لزوم فیبر بیشتری در رژیم غذایی مصرف شود.
  • شخص مورد آزمایش خون مخفی نباید به بیماری‌هایی مانند خونریزی بواسیر، زخم معده و هر نوع علت مشخص خونریزی مبتلا باشد.
  • در صورت مصرف غذای خاصی در روزهای قبل از آزمایش حتما به پزشک اطلاع داده شود.
  • در خانم‌ها آزمایش خون مخفی چند روز قبل قاعده شدن نباید انجام شود.

چنانچه قصد انجام آزمایش خون مخفی در مدفوع را برای سنجش سلامتی خود دارید، آزمایشگاه شبانه روزی سروش در شهر مشهد یکی از مجهزترین آزمایشگاه‌های استان خراسان‌رضوی است که می ‌توانید از خدمات آن بهره ببرید.

حتی اگر رفت‌و‌آمد برای گرفتن جواب آزمایشتان برای شما سخت باشد، می‌توانید از طریق وبسایت این آزمایشگاه به سامانه‌ی بررسی آنلاین نتایج آزمایشگاه مراجعه کرده و در هر مکان به جواب آزمایش خود دسترسی پیدا کنید.

غده تیروئید

غده تیروئید و آزمایشات مربوط به آن

غده تیروئید (سپردیس) غده‌ای است که در قسمت جلوی گلو و بالای جناغ قرار گرفته و ظاهری شبیه به پروانه دارد. این غده از بزرگترین غدد درون‌ریز بوده و در مردان کمی بزرگتر است. غده تیروئید از واحدهایی به نام فولیکول یا آسینوس تشکیل شده و قسمت میانی آن‌ها محل ذخیره شدن هورمون‌های تیروئیدی است.

 

 هورمون‌های تیروئیدی

هورمون‌های تیروئیدی طی واکنش‌های پیچیده‌ای سنتز می‌شوند. هورمون TSH از غده هیپوفیز ترشح می‌شود و سنتز این هورمون‌ها را تحریک می‌کند. در نتیجه نقشی بسیار مهم در تنظیم فعالیت‌های این غده دارد.
دو هورمون تیروئیدی مهم عبارتند از T3 و T4(تیروکسین). سلول‌های سی غده تیروئید نیز هورمون کلسی‌تونین را ترشح می‌کنند این هورمون غلظت کلسیم خون را پایین آورده و آن را در استخوان رسوب می‌دهد. اعمال انجام شده توسط این غده بسیار مهم و حیاتی هستند.

در صورت بروز اختلال در هر یک از بخش‌های زنجیره هورمونی در تیروئید ممکن است احتمال ناباروری تا حد زیادی افزایش یابد. در میان اختلالات غده‌ای اختلالات غده تیروئید از جمله شایع‌ترین آن‌هاست. اگر این اختلالات در مردان در سن بلوغ رخ دهد ممکن است فرد دچار کوتاهی قد و یا به تاخیر افتادن بلوغ شود و سپس در دوران جوانی او ناتوانی‌های جنسی بروز کند.

 

وظایف غده تیروئید

مهم‌ترین اعمال غده تیروئید عبارتند از:

  1. جذب و انتقال ید
  2. ساخت و ترشح تیروگلوبین
  3. اتصال ید به تیروگلوبین برای ساخت هورمون‌های تیروئیدی
  4. ترشح هورمون‌های تولید شده به دستگاه گردش خون

 

غده تیروئید

 

اهمیت هورمون‌های تیروئیدی در بدن

هورمون‌های تیروئیدی برای رشد طبیعی بدن اهمیت بسیاری دارند. افزایش میزان سوخت و ساز سلولی کار اصلی هورمون‌های تیروئیدی است. بدین صورت که با افزایش سوخت و ساز قند و چربی باعث تحریک ساخت پروتئین‌ها می‌شود.

حدود ۲۰٪ از هورمون T3 موجود در گردش خون در غده تیروئید ساخته می‌شود و مابقی آن در نتیجه تجزیه شدن T4 ساخته می‌شود.

هورمون T3 در سوخت و ساز سلولی رشد بدن و رشد اعضای جنسی نقش بسزایی دارد. اندازه‌گیری مقدار این هورمون در شناسایی اختلال غده تیروئید خصوصاً پرکاری تیروئید اهمیت بسیاری دارد. اندازه‌گیری هورمون تیروکسین نیز در تشخیص وضعیت و کارکرد تیروئید اهمیت دارد. مقدار این هورمون در سرم افراد مبتلا به پرکاری تیروئید افزایش یافته و در افراد مبتلا به کم‌کاری تیروئید این مقدار کاهش می‌یابد.
هنگامی که هورمون‌های تیروئیدی به مقدار کافی نباشند فرد دچار کم‌کاری تیروئید یا هیپوتیروئیدیسم می‌شود. این بیماری از شایع‌ترین مشکلات غده تیروئید است. کاهش این هورمون‌ها ممکن است به علت اختلال در غده و یا کاهش ترشح هورمون تحریک‌کننده TSH باشد.

 

کم‌کاری غده تیروئید، علائم و راه درمان آن

خستگی زودرس، خواب‌آلودگی، کمبود انرژی، کاهش ضربان قلب، ضعف عضلات تنفسی، کاهش حرکات دستگاه گوارش و اختلال در قاعدگی از علائم شایع کم‌کاری تیروئید است. کم‌کاری تیروئید با جایگزین کردن هورمون‌های آن قابل درمان است. مصرف قرص‌های تیروئید با شکم خالی به بهبود این بیماری کمک می‌کند.

 

پرکاری غده تیروئید ، علائم و راه درمان آن

پرکاری تیروئید حالتی است که در آن هورمون‌های تیروئیدی افزایش می‌یابند. علائم شایعی که در این افراد دیده می‌شود عبارتند از خستگی، اختلال خواب، کاهش وزن، تعریق زیاد، افزایش احتمال پوکی استخوان، اضطراب و تپش قلب.

سه روش درمانی برای درمان این اختلال به کار گرفته می‌شود که انتخاب آن بستگی به شرایط فرد دارد. این روش‌ها عبارتند از داروهای خوراکی، ید رادیواکتیو و جراحی.

 

غده تیروئید

 

تفسیر نتایج آزمایش تیروئید

تفسیر نتیجه آزمایش تیروئید بر عهده پزشکان است منتهی آن را به صورت کلی بیان خواهیم کرد.
تست TSH را بسیاری از پزشکان برای اطلاع یافتن از وضعیت عملکرد تیروئید تجویز می‌کنند. با این حال نرمال بودن TSH دلیل محکمی برای نرمال بودن وضعیت تیروئید نیست و پزشک بسته به علائم بالینی آزمایش‌های مکمل آن را تجویز می‌کند.

اگر مقادیر T3 و T4 پایین باشد، TSH برای جبران این کمبود افزایش می‌یابد. این موارد نشان‌دهنده کم‌کاری تیروئید هستند.

در صورتی که مقادیر ‏T3 و T4 بالا بوده و TSH پایین باشد، نشانگر پرکاری تیروئید است.
بررستی مداوم TSH برای افراد بیمار برای نظارت بر روند درمان بسیار مفید است.

در صورت مبتلا بودن به اختلالات تیروئیدی برای بررسی دقیق‌تر و بیشتر می‌توان از آزمایش آنتی بادی و کلسی‌تونین استفاده کرد. این آزمایشات می‌توانند بیماری‌های مهمی چون گریوز یا تیروئیدیت هاشیموتو و سرطان تیروئید را نشان دهند.

انجام آزمایشات مربوطه پیش از ظهور علائم بالینی بهبود کیفیت زندگی کمک شایانی می‌کند.

اما برای انجام آزمایش‌های تیروئید چه باید کرد؟ پاسخ، مراجعه به آزمایشگاه‌های معتبر است که از صحت و دقت آزمایشات اطمینان داشته باشیم. آزمایشگاه شبانه روزی سروش در شهر مشهد از اعتبار بالایی برخوردار است. برای مراجعه حضوری باید به آدرس مشهد_خیابان ابن سینا_بین ابن سینا ۱ و ۳_ساختمان اطبا_ طبقه اول مراجعه کنید. همچنین می‌توانید با شماره  ۱۶و۰۵۱۳۸۱۱۲۲۱۵ تماس بگیرید.

 

آزمایشگاه پاتولوژی

آزمایشگاه پاتولوژی چیست؟

تحویل یک نمونه به آزمایشگاه پاتولوژی ، مجموعه­‌ای پیچیده از وقایع را آغاز می‌­کند که منجر به تشخیص و یا تفسیر پاتولوژیک می­‌شود. ممکن است که بسیاری از افراد نسبت به مراجعه به آزمایشگاه پاتولوژی و دادن نمونه بی میل باشند، اما باید بدانید که این آزمایش­ها بخش مهمی از فرآیند تشخیص و درمان بیماری را تشکیل می‌دهند.

اگر شما بیمار هستید، بسیاری از تصمیم‌­ها در رابطه با درمان شما به نتایج آزمایش­‌های خون و پاتولوژی شما برمی­‌گردد. یک پاتولوژیست نتایج آزمایشات مختلف را تفسیر می­‌کند و به دنبال اختلالاتی است که می­تواند اشاره‌ای به بیماری­‌هایی از جمله سرطان و یا سایر بیماری­‌ها مربوط باشد. از آنجا که این فرآیند مستقیما با سلامت شما و یا عزیزانتان در ارتباط است، باید مد نظر داشته باشید که انتخاب یک آزمایشگاه خوب و همچنین تجربه و مهارت و دانش دکتر پاتولوژیست در درمان بیماری یا جلوگیری از آن بسیار حائز اهمیت است. در این مقاله ابتدا دلایل انجام آزمایش پاتولوژی توضیح داده می­شود و در ادامه آزمایش‌­های متداولی که در هر آزمایشگاه پاتولوژی مشهد انجام می­‌شود، معرفی می­‌گردد.

 

آزمایشگاه پاتولوژی

 

دلایل انجام آزمایش پاتولوژی

علاوه بر آن که با انجام آزمایشات در آزمایشگاه پاتولوژی می­‌توان بیماری­‌ها را تشخیص داد، انجام این آزمایشات برای موارد زیر نیز بسیار مهم است:

  • درمان بیماری
  • نظارت بر پیشرفت بیماری
  • جلوگیری از بیماری (به عنوان مثال، پاپ اسمیر یا ماموگرام ممکن است خطر برخی از سرطان­های رایج زنان را از طریق تشخیص زود هنگام کاهش دهد)
  • تعیین خطر ابتلا به بیماری (به عنوان مثال، مشاهده سطح کلسترول یا خطر ابتلا به بیماری‌­های ارثی مانند سرطان پستان خانوادگی)

اگر پزشک یا متخصص شما، شما را برای آزمایش خون و پاتولوژی به آزمایشگاه پاتولوژی می­‌فرستد، به این دلیل است که نگرانی در مورد سلامتی شما وجود دارد یا در سنی هستید که احتمال دارد خطراتی برای سلامتی شما وجود داشته باشد. یک آزمایش، راهی موثر برای کشف این موضوع است که آیا مشکلی در سلامت شما وجود دارد یا خیر.

 

آزمایشگاه پاتولوژی

 

شما ممکن است به دلایل زیر برای انجام آزمایش به آزمایشگاه پاتولوژی فرستاده شوید:

 

غربالگری بیماری:

غربالگری می­تواند بیماری را در همان مراحل اولیه خود، گاهی حتی قبل از آگاهی از ابتلا به آن متوقف کند.

پیدا کردن ریسک بالقوه سلامتی:

بسیاری از خطرات برای سلامتی شما مانند دیابت، بیماری قلبی یا التهاب مفصل روماتیسمی با آزمایشات مختلف قابل شناسایی هستند. پزشک شما به منظور ارزیابی ریسک سلامتی شما، به بررسی تاریخچه سلامتی شما (مانند سن، وزن، سبک زندگی و سابقه خانوادگی بیماری) و نتایج آزمایش می‌­پردازد.

تشخیص بیماری:

اگر بیمار هستید، ممکن است پزشک معالج به نتایج آزمایش پاتولوژی شما نیاز داشته باشد تا علت بیماری را مشخص کند و یک طرح درمان و تشخیص دقیق تهیه نماید.

پیش‌بینی یک بیماری:

اگر بیماری دارید، آزمایش خون و پاتولوژی می­‌تواند به پزشک شما در پیش‌بینی سرانجام بیماری براساس شرایط فردی و سیر بیماری کمک کند. اگر مبتلا به سرطان هستید، تعیین اینکه سرطان به چه مرحله‌ای رسیده است با استفاده از آزمایش پاتولوژی امکان پذیر است.

کنترل کردن بیماری یا داروسازی:

پزشک شما دستور می‌­دهد آزمایش­‌هایی انجام دهید تا بداند که آیا بیماری شما بهتر یا بدتر شده یا پایدار مانده است. به عنوان مثال ممکن است پزشک بخواهد سطح داروها در خون شما و تأثیر برخی از داروها بر روی اندام­های شما را ارزیابی کند.

 

آزمایشگاه پاتولوژی

 

برخی از آزمایش­‌های متداول قابل انجام در هر آزمایشگاه پاتولوژی مشهد:

 

آزمون­های کارکردی کبد:

اگر پزشک شما نیاز به یک نگاه دقیق به کبد شما دارد، ممکن است از شما بخواهد تا آزمایش‌­های کارکردی کبد را انجام دهید، تا آنزیم‌ها، پروتئین‌ها و موادی که توسط کبد تولید و یا دفع می شوند، اندازه گیری شود. اگر آزمایش­‌های شما آسیب کبدی را نشان دهد، ممکن است به این معنی باشد که شما یکی از بیماری‌ها یا عفونت هایی که بر کبد تأثیر می گذارد را دارید. این آزمایش­ها می­تواند برای تشخیص زودرس و درمان ضروری باشند.

بررسی آهن خون:

بررسی میزان آهن شما به دکتر شما می­‌گوید که آیا آهن کافی در بدنتان دارید یا خیر. وجود آهن کافی برای عملکرد طبیعی گلبول‌­های قرمز ضروری است. اگر سطح آهن شما پایین باشد، ممکن است کم خونی داشته باشید (علائم آن شامل خستگی و کمبود انرژی است) که احتمال دارد به بیماری‌­های اساسی اشاره داشته باشد.

داشتن بیش از حد آهن (هموکروماتوز یا سرریز و زیادی آهن در خون) می‌تواند خطر ابتلا به شرایط جدی مانند بیماری کبد، نارسایی قلبی، آرتروز یا دیابت را افزایش دهد.

اندازه گیری کمی هورمون تحریک کننده تیروئید (TSH):

آزمایش TSH  اختلالات تیروئید مانند کم کاری تیروئید (هورمون تیروئید ناکافی)، پرکاری تیروئید (هورمون بیش از حد تیروئید) ، برخی از سرطان­‌ها و مشکلات خود ایمنی را بررسی می‌­کند.

TSH به تیروئید می­‌گوید تا هورمون‌های تیروئیدی را که برای کنترل بسیاری از عملکردهای بدن از جمله تنفس، ضربان قلب، وزن بدن، دما و سطح انرژی لازم است را بسازد، لذا بررسی دقیق میزان آن مهم است.

آزمایش ادرار:

آزمایش ادرار مجموعه‌ای از آزمایش‌­ها بر روی نمونه ادرار است که به دنبال کشف طیف وسیعی از بیماری‌ها از جمله بیماری کبد یا کلیه، دیابت و غیره است. عفونت ادراری نیز ممکن است با این آزمایش یا آنچه که به عنوان کشت ادرار شناخته می‌شود، تشخیص داده شود.

تست‌های انعقادی:

تست‌های انعقادی، شرایط انعقادی خون را بررسی می‌کنند و همچنین به بررسی اثربخشی داروهای ضد انعقاد می‌پردازند.

آزمایشگاه سروش مشهد

دانستنی های آزمایشگاهی

همه آزمایش ها نیاز به آمادگی قبلی ندارند اما انجام بیشتر آزمایش ها نیازمند رعایت نکاتی است که اگر به خوبی مراعات شوند موجب رسیدن به نتایج درست آزمایشگاهی می گردند. شاید پرسشی که بیش از دیگر سوالات از سوی بیماران مطرح می شود مسئله ناشتایی است. بدیهی است که شما باید معنای دقیق ناشتا بودن را بدانید.
منظور از ناشتایی این است که شما:
نباید در طی 12 ساعت پیش از مراجعه به آزمایشگاه غذا بخورید.
نباید در طی 12 ساعت پیش از آزمایش، مایعات بنوشید. ( خوردن آب طبق رژیم عادتی هر شخص اشکالی ندارد)
نباید از شکلات های مختلف، مینت ( ترکیبات نعناع دار )، شربت های سینه یا قرص های نرم کننده گلو استفاده کنید.
پس اگر آزمایشی که پزشک تان در خواست نموده نیاز به ناشتایی دارد، شما:
اجازه دارید که در طی 12 ساعت پیش از انجام آزمایش آب بنوشید.
باید داروهایی که پزشک اجازه قطع مصرف آنها را صادر نکرده، مثل گذشته مصرف نمایید. اما آزمایشگاه را از مصرف آنها آگاه کنید )
اجازه دارید که در طی 12 ساعت پیش از انجام آزمایش دندان هایتان را مسواک بزنید.
در برخی از آزمایش ها، ممکن است نیاز به ناشتایی بیشتر یا کمتر از 12 ساعت وجود داشته باشد؛ یا در برخی موارد دیگر باید بعضی از داروها را قطع کرد و کشیدن سیگار را متوقف نمود.
نکته مهم دیگر آگاه کردن آزمایشگاه از سوابق دارویی و بیماری شماست در صورتیکه که بیماری خاصی دارید یا داروی به خصوصی مصرف می کنید حتما آزمایشگاه را مطلع کنید.
نمونه های آزمایشگاهی:
ارائه نمونه درست به آزمایشگاه بسیار مهم است؛ لذا در زیر به دستور العمل انجام آزمایش های مهم و رایج در آزمایشگاه ها می پردازیم.
دستور العمل قند خون 2 ساعته:
شب قبل از آزمایش حداقل 10- 8 ساعت ناشتا باشید و در طی ناشتایی از خوردن چای و قهوه پرهیز نمایید.
پس از اینکه نمونه خون ناشتا از شما گرفته شد صبحانه معمولی که هر روز می خورید را میل نمائید.
وقتی آخرین لقمه صبحانه رامیل نمودید ساعت را یادداشت کنید. نمونه گیری دقیقا 2 ساعت پس از ساعت مذکور انجام می پذیرد.
حتی الامکان صبحانه را در آزمایشگاه صرف نموده و تا زمان انجام آزمایش در آزمایشگاه منتظر بمانید.
قبل از انجام آزمایش ( در طی مدت ناشتایی شب قبل ) و در حین 2 ساعت دخانیات مصرف نکنید.
در طول آزمایش ( در طی 2 ساعت ) از ورزش و پیاده روی خودداری نمائید.
آزمایش را حتما قبل از ساعت 10 صبح شروع کنید و از انجام آن در ساعات دیرتر خودداری کنید.
در طی 2 ساعت از خوردن هر نوع خوردنی و آشامیدنی ( آب در حد متعارف اشکالی ندارد ) خودداری نمایید.
آزمایش قند ناشتا و 2 ساعته را در یک روز انجام دهید.
دستور العمل جمع آوری ادرار تمیز- کشت و آزمایش کامل ادرار:
نمونه ادرار برای تشخیص انواع عفونت های دستگاه ادراری و اثبات وجود برخی از مواد و سلول ها از جمله قند، پروتئین، خون، گلبول های سفید و گلبول های قرمز تحت بررسی قرار گرفته و در صورت لزوم کشت داده می شود.
اگر نمونه ادرار در زمان جمع آوری آلوده گردد نتایج آزمایش تجزیه ادرار و کشت آن خصوصا از نظر تشخیص عفونت ها دچار اشکال خواهد شد، لذا نکات زیر را رعایت نمایید:
ویژه بانوان:
پیش از انجام آزمایش از نوشیدن مقادیر زیاد آب و سایر مایعات اجتناب نمائید.
دستهای خود را کاملا با صابون و آب شسته و به خوبی با دستمال کاغذی خشک نمائید.
درب ظرف ادرار را با احتیاط باز کنید، بدون آنکه دست شما با سطح داخلی ظرف ادرار یا درب آن تماس پیدا کند.
با یک دست چین های پوستی دستگاه تناسلی را از هم باز کرده و با دستمال یکبار مصرف اطراف مقعد و پیشابراه را از جلو به عقب تمییز کنید. این کار را دو بار و هر بار با یک دستمال جدید تکرار کنید.  پس از اینکه جریان ادرار شروع شد، قسمت اولیه ادرار (چند قطره اول ) را دور ریخته و بقیه ادرا را با حجم 30 میلی لیتر ( حداقل نصف ظرف ) جمع کنید. توجه داشته باشید که ظرف مذکور تحت هیچ عنوان با پوست اطراف ناحیه تناسلی تماس پیدا نکند.
درب ظرف نمونه را بسته و آن را به آزمایشگاه تحویل دهید.
ویژه آقایان:
پیش از انجام آزمایش از نوشیدن بیش از حد مایعات اجتناب نمائید.
دستهای خود را کاملا با صابون و آب شسته و به خوبی با دستمال کاغذی خشک نمائید.
درب ظرف ادرار را با احتیاط باز کنید، بدون آنکه دست شما با سطح داخلی ظرف ادرار یا درب آن تماس پیدا کند.
سر آلت را با یک دستمال مرطوب یکبار مصرف دو بار و هر بار با استفاده از یک دستمال جدید تمیز کنید.
مواظب باشید که سر آلت به سطح داخلی ظرف نخورد.
مقدار کمی از قسمت اول ادرار ( چند قطره اول ) را به داخل توالت تخلیه کرده و حدود 30 میلی لیتر ( نصف ظرف نمونه ) از آن را جمع آوری نمائید.
درب ظرف نمونه را بسته و آن را به آزمایشگاه تحویل دهید.
در صورتی که نمونه در منزل تهیه می شود:
حداکثر طی 20 دقیقه پس از جمع آوری ادرار باید آن را در یخچال قرار دهید.
نمونه ادرار را تقریبا تا 12 ساعت پس از جمع آوری می توان در یخچال نگهداری نمود.
در زمان انتقال نمونه ادرار به آزمایشگاه آن را در کنار یخ قرار دهید.
دستور العمل جمع آوری ادرار 24 ساعته:
نمونه ادرار 24 ساعته برای تشخیص بسیاری از بیماری ها مخصوصا بیماری های کلیوی مورد استفاده قرار می گیرد. نمونه باید دقیقا طی 24 ساعت جمع آوری گردد. به همین منظور گالن هایی از سوی آزمایشگاه در اختیار شما قرار می گیرد که برخی از آنها حاوی مواد نگهدارنده مایع یا جامد است که شما نباید به هیچ عنوان این مواد را خالی یا آنها را بو کنید.
برای جمع آوری ادرار 24 ساعته به هیچ عنوان از ظروفی غیر از ظرف هایی که از آزمایشگاه در اختیار شما قرار می دهد استفاده نکنید.
ضمنا رعایت موارد ذیل ضروری است:
در ابتدای جمع آوری نمونه، دفع ادرار را انجام داده و آن را دور بریزید. زمان را دقیقا یادداشت کنید ( مثلا ساعت 7 صبح ).
به مدت یک شبانه روز ( 24 ساعت ) یعنی تا ساعت 7 صبح فردا تمامی نوبت های دفع ادرار را در ظرف مخصوص جمع آوری کنید.
در طول جمع آوری ادرار باید ظرف جمع آوری دور از دسترس کودکان و در جای خنک ( ترجیحا در یخچال )، نگهداری شده و بلافاصله پس از اتمام کار به آزمایشگاه تحویل داده شود.
توجه 1:
آخرین نوبت دفع ادرار باید راس همان ساعتی که جمع آوری ادرار شروع شده بود، انجام و در ظرف مخصوص جمع آوری نمونه ریخته شود.
توجه 2:
در صورت امکان ادرار را مستقیما به داخل گالن نریزید و از ظرف های استریل ادرار جهت اینکار استفاده نمائید.
دستور العمل جمع آوری نمونه مدفوع:
رایج ترین کاربرد آزمایش مدفوع تشخیص انواع مختلف انگل های بیماری زا در روده است.
افرادی که تحت آزماش مدفوع قرار می گیرند، باید برای مدت 7 تا 10 روز پیش از انجام این آزمایش از درمان با روغن کرچک یا روغن های معدنی، بیسموت، منیزیوم، ترکیبات ضد اسهال، تنقیه با باریوم و مصرف آنتی بیوتیک ها خودداری نمایند. بهتر است این آزمایش در سه نوبت انجام شود. نمونه مدفوع باید مستقیما در ظرفی که از طرف آزمایشگاه در اختیار بیمار قرار می گیرد جمع آوری شود. اگر بیمار بستری است، نمونه را در یک ظرف خشک جمع آوری نموده و سپس با استفاده از چوب مخصوص ( آبسلانگ )، نمونه را به ظرف نگهدارنده بر چسب دار منتقل نمائید. نمونه مدفوع نباید با ادرار یا آب آلوده شود زیرا ادرار می تواند برخی از انگل های فعال را از بین ببرد.
بیمارا ن باید نمونه جمع آوری شده را خصوصا در موارد مشکوک به اسهال خونی بلافاصله به آزمایشگاه ارسال کنند. اگر انجام آزمایش حداکثر تا 30 دقیقه پس از جمع آوری نمونه امکان پذیر نباشد، لازم است تا نمونه در یخچال قرار داده شود.
آزمایش بررسی خون مخفی در مدفوع:
گاهی اوقات خونریزی های مختصری در بخش های مختلف دستگاه گوارش اتفاق می افتد که به علت مقدار کم با چشم قابل دیدن نیست، بنابراین باید با روش های آزمایشگاهی تشخیص داده شود. بهتر است این آزمایش در 3 نوبت انجام شود.
برای انجام این آزمایش باید نکات زیر را رعایت نمائید:
72- 48 ساعت پیش از آزمایش و در طی دوره جمع آوری نمونه مدفوع از خوردن گوشت قرمز، گوشت سفید ( مرغ و ماکیان )، ماهی، شلغم و تربچه خودداری نمائید.
مصرف داروهای آهن، کپسول هما تینیک و قرص ففول، لیندومتاسین، کلشی سین، آسپرین، بروفن، کورتون ها و ویتامین C باید 48 ساعت پیش از انجام آزمایش و دوره جمع آوری نمونه قطع شود. در صورت داشتن سابقه خونریزی از لثه، 48 ساعت پیش از انجام آزمایش از مسواک زدن و کشیدن نخ دندان اجتناب نمائید.
نمونه باید سریعا به آزمایشگاه تحویل داده شود.
نمونه مدفوع نباید با ادرار یا سایر مواد آلوده شود.

راهنمای بیماران در آزمایشگاه

1- اولین قدم در آزمایشگاه ارائه نسخه پزشک به بخش پذیرش می باشد.
2- مسئول پذیرش نسخه شما را وارد سیستم کامپیوتر می کند.
• در بخش پذیرش از شما سوالاتی در ارتباط با شرایط آزمایش خودتان خواهند نمود.
• این امر حدود 6- 5 دقیقه طول می کشد.
3- برگه پذیرش به شما تحویل داده می شود و از شما خواسته می شود تا وجه مربوط را به صندوق پرداخت نمایید.
• هزینه آزمایش شما با توجه به تعرفه نظام پزشکی دریافت خواهد شد.
• در برگه پذیرش نام و نام خانوادگی، شماره پذیرش و تاریخ آماده شدن جواب شما درج گردیده است.
4- نسخه و برگه پذیرش شما به بخش نمونه برداری تحویل داده می شود.
5- دراین فاصله تا زمانی که برای نمونه برداری شما را صدا کنند، در سالن آزمایشگاه منتظر باشید.
• ممکن است 10 دقیقه از زمان شما به انتظار سپری شود.
6- برای نمونه برداری صدا می شوید.
7- در بخش نمونه برداری برگه پذیرش شما بررسی و نمونه گیری مناسب با شرایط آزمایش شما به عمل می آید.
• ممکن است در این بخش از شما سوالاتی در ارتباط با علائم بیماری و شرایط آزمایش شود.
• به دقت به توضیحات شخصی که از شما خون می گیرد، گوش دهید. ممکن است آزمایش شما ادامه داشته باشد.
8- چنانچه آزمایش ادرار یا مدفوع دارید با توجه به توضیحات مندرج در نحوه صحیح جمع آوری ادرار و مدفوع به دستشویی بروید و نمونه خود را پس از گرفتن در محل نگهداری نمونه ها قرار دهید.
9- در پایان با هماهنگی بخش پذیرش آزمایشگاه را ترک نمایید.
آنچه بیماران باید در مورد نمونه گیری بدانند:
برای انجام هر تست نیاز به نمونه خاصی از بدن می باشد که با رعایت شرایط خاص گرفته می شود.
• چنانچه بیماری خاصی دارید یا به منظور خاصی آزمایش می دهید، حتما آزمایشگاه را مطلع کنید.
• در صورتیکه پزشک معالج شما، شرایط خاصی برای انجام آزمایش توصیه کرده اند، حتما رعایت فرمایید.
• برای آزمایشات قند ناشتا، چربی و پرولاکتین باید ناشتا باشید. ناشتایی یعنی نخوردن غذا، چای شیرین و مواد حاوی قند و چربی و آدامس. برای آزمایش قند ناشتا و چربی 12- 10 ساعت ناشتایی بلامانع است. مسواک زدن بلامانع است. مثال: اگر ساعت 8 شب شام خورده اید می بایست 8 صبح روز بعد نمونه گیری شوید لذا قبل از ساعت 8 صبح به آزمایشگاه مراجعه کنید.
• آزمایش پرولاکتین علاوه بر ناشتایی نیاز به رعایت شرایط زیر دارد:
1- عدم معاینه سینه یا شیر دهی در شب قبل از آزمایش.
2- استراحت کافی در شب قبل از آزمایش.
3- نداشتن استرس و فعالیت بدنی در روز آزمایش.
4- نداشتن فعالیت جنسی قبل از آزمایش.
• آزمایش آهن بهتر است ناشتا و هنگام صبح انجام شود.
• آزمایش اسید اوریک به حداقل 4 ساعت ناشتایی نیاز دارد.
مراحل نمونه گیری:
خون گیری صحیح نیاز به دانش و مهارت توام دارد.
جهت جمع آوری نمونه خون وریدی، خون گیر کار آزموده باید مراحل زیر را پیگیری نماید:
1- انطباق مشخصات برگه درخواست آزمایش با مشخصات بیمار.
2- اطمینان محدودیت غذایی و عدم حساسیت به دستکش لاتکس.
3-بعضی از آزمایش ها نیاز به ناشتا بودن و حذف بعضی مواد رژیم غذایی قبل از خون گیری دارند.
4- محدودیت غذایی و زمانی بر اساس نوع آزمایش متفاوت می باشد و این محدودیت ها جهت حصول نتایج صحیح آزمایش ضروری است.
5- در صورتیکه بیمار به لاتکس حساسیت داشته باشد باید از دستکش و توورنیکه مناسب استفاده نمود.
6- نمونه گیری وریدی به دو روش انجام می شود:
• استفاده از سرنگ
• استفاده از لوله خلاء
 ژل های جدا کننده حاوی یک ماده خنثی است که سبب تغییر موقتی و ویسکوزیته خون در طی سانتریفیوژ می شوند. دانسیته این ژل ها سبب می شود که ما بین سرم یا پلاسما قرار گیرند.
 قابل ذکر است که لوله های حاوی ضد انعقاد باید تا خاتمه مکش پر از خون شوند.
بر اساس نوع آزمایش، سرنگ و سر سوزن مناسب یا لوله خلاء انتخاب می شود.
معرفی آزمایشگاه:
به طورکلی آسیب شناسی از دو بخش کلی آسیب شناسی بالینی و آسیب شناسی تشریحی تشکیل می گردد. در قسمت نخست یعنی آسیب شناسی بالینی، امور تشخیصی مربوط به خون، مواد دفع شده از بدن نظیر ادرار، مدفوع، خلط و … با روش های بسیار پیچیده ای که روز به روز غنی تر می گردند، به انجام می رسد. در بخش دوم یعنی آسیب شناسی تشریحی، نمونه های بافتی که از بدن خارج می شوند نظیر نمونه های بیوپسی روده یا معده و اعضائی نظیر رحم، پستان و … مورد بررسی دقیق با میکروسکوپ قرار می گیرد و تشخیص بسیار حیاتی و مهم و قطعی داده می شود که توسط پاتولوژیست گزارش شده و مهر و امضاء می گردد که سند حقوقی و پزشکی است.

HLA چیست؟

آنتی‌ژن‌های لکوسیت انسانی (Human Leukocyte Antigen) و یا آنتی‌ژن‌های مجموعه سازگاری بافتی اصلی ملکول‌های پروتئینی روی سلول‌های مختلف بدن مثل گلبول‌های سفید، سایرسلول‌های بافت‌های مختلف بدن (مثل پوست، کلیه، قلب، ریه و سایر اعضاء) می‌باشند. این آنتی‌ژن‌ها انواع مختلف دارند و در پیوند اعضاء و پیوند سلول‌های بنیادی خون‌ساز نقش دارند.
کاربردها
ژن‌های HLA در پیوند اعضا و مغز استخوان نقش حیاتی دارند. در پیوند، شرط اصلی گرفتن پیوند، یکسان بودن وضعیت ژن‌های HLA، به ویژه ژن‌های HLA کلاس II در فرد گیرنده و دهنده می‌باشد.
اسپوندیلیت آنکیلوزان Ankylosing spondyloarthritis
– نوع تشخیصی B27 : HLA
اسپوندیلیت آنکیلوزان (Ankylosing spondylitis) یک نوع بیماری روماتیسمی مزمن است که عمدتا ستون مهره و مفاصل ساکروایلیاک (مفصل ساکروایلیاک مفصل بین استخوان ساکروم و لگن است) را گرفتار می‌کند. اسپوندیلیت به معنای التهاب ستون مهره است و انکیلوزان به این معنا است که استخوان‌ها تمایل دارند به یکدیگر جوش خورده و متصل شوند. اسپوندیلیت انکیلوزان موجب جوش خوردن مهره‌ها در ستون فقرات می‌شود.
یوئیت Uveitis
– نوع تشخیصی B27 : HLA
یوئیت (Uveitis) به التهاب بافت یوه چشم گویند. یوه لایه میانی چشم است و شامل عنبیه، جسم مژگانی و مشیمیه می‌باشد. بسیاری از انواع یوئیت مزمن هستند و ممکن است منجر به برخی عوارض از جمله آب مروارید، کاهش یا افزایش فشار چشم، آب سیاه، مشکلات شبکیه شود. هر یک از این عوارض ممکن است منجر به کاهش دید شود. این بیماری ممکن است در هر سنی بروز کند. بیشتر بیماران دچار یوئیت میانی، در سنین طفولیت یا جوانی مبتلا می‌شوند.
آرتریت پسوریاتیک Psoriatic arthritis
– نوع تشخیصی B27 : HLA
آرتریت پسوریازیک یک بیماری خودایمنی مزمن است که به شکل التهاب پوست (پسوریازیس) و مفاصل (آرتریت التهابی) مشخص می‌شود که با نشانه‌هایی مانند درد، تورم، گرمی مفاصل مبتلا، ناخن‌های چاله دار و… همراه است. این بیماری بیشتر روی مفاصل انگشتان و مهره‌های کمری و گردن اثر می‌گذارد ولی ممکن است هر یک از مفاصل بدن مبتلا شوند.

تست آنتی بادی ضد هسته سلولی (ANA)

تست آنتی بادی ضد هسته سلولی آنتی بادی های ضد هسته را در خون شناسایی می کند. سیستم ایمنی بدن به طور طبیعی آنتی بادی هایی را برای کمک به مبارزه با عفونت تولید می کند. در مقابل، آنتی بادی های ضد هسته ای اغلب به بافت های خود بدن به خصوص هسته سلول ها حمله می کنند. در بیشتر موارد تست ANA مثبت نشان دهنده این است که سیستم ایمنی تان حمله نادرستی را بر علیه بافت های خود شروع کرده که به آن واکنش خودایمنی می گویند. البته برخی از افراد حتی در شرایط سالم نیز تست ANA مثبت دارند. پزشک اگر به وجود بیماری خودایمنی همچون لوپوس، ارتریت روماتوئید یا اسکلرودرما مشکوک شود این تست را تجویز خواهد کرد.
چرا این تست انجام می شود؟
بیشتر بیماری های روماتیسمی دارای نشانه ها و علائم مشابهی هستند. در بیشتر این بیماری ها درد مفاصل، خستگی و تب دیده می شود. با اینکه تست ANA نمی تواند تشخیص خاصی را تایید کند اما برای شناسایی برخی از بیماری ها مورد استفاده قرار می گیرد.
چگونه خود را برای این تست آماده کنیم؟
تست ANA نیازمند نمونه گیری از خون است ونیاز به ناشتایی ندارد.
داروهای خاصی بر روی دقت تست اثر می گذارد. پس اگر دارویی مصرف می کنید این موضوع را به پزشک خود اطلاع دهید.
برخی از بیماری های عفونی و سرطان ها هم با توسعه آنتی بادی های ضد هسته مرتبط هستند. اگر پزشک به وجود بیماری خودایمنی مشکوک شود تست های دیگری را نیز تجویز می کند.

اهمیت تست پاپ اسمیر به روش LBC

سرطان دهانه‌رحم از معدود سرطان‌های قابل‌پیشگیری است که در‌ آن، سلول‌های پیش‌سرطانی را قبل‌‌از تبدیل‌شدن به سلول‌های سرطانی می‌توان تشخیص‌داد و غربالگری دهانه‌‌رحم بخش مهمی از بهداشت‌عمومی است که از بروز سرطان دهانه‌رحم جلوگیری‌می‌کند. به‌منظور انجام غربالگری دهانه‌رحم، از سلول‌های موجود روی سطح دهانه‌ی ‌(گردن) ‌رحم نمونه‌برداری می‌شود‌. گردن‌رحم همان بخش باریک مربوط به قسمت پایین‌رحم است؛ دقیقاً در محلی که رحم با انتهای بالایی واژن اتصال پیدا‌می‌کند. دهانه‌رحم دارای شکل مخروطی یا استوانه‌ای بوده و به‌دیواره قدامی و بالای واژن تکیه‌می‌نماید. نیمی‌از طول دهانه‌‌رحم با کمک ابزار پزشکی مناسب قابل‌مشاهده می‌باشد.
۲‌روش عمده برای غربالگری سرطان دهانه‌‌‌رحم وجود دارد:
۱ـ سیتولوژی در محیط مایع (Liquid Base Cytology:LBC):
این روش با استفاده از یک اسپکولوم (Speculum) که درون واژن قرار‌داده شده‌است انجام گرفته و سپس به‌منظور نمونه‌گیری یک بُرِس کوچک روی سطح دهانه‌ی‌رحم مالیده‌می‌شود. سپس سر این برس که حاوی سلول‌های دهانه‌ی‌رحم است جدا‌شده و در درون یک ظرف کوچک حاوی مایع قرار‌داده و سپس به آزمایشگاه ارسال‌می‌شود. متخصصان معتقد هستند که سیتولوژی در محیط مایع (LBC)، روش بهتری جهت نگهداری از سلول‌ها در‌مقایسه با آزمون پاپ (Pap) است که در‌آن سلول‌ها به‌طور‌مستقیم روی اسلاید (لام) میکروسکوپ قرار‌داده می‌شوند و سلول‌ها به‌دقت در آزمایشگاه مورد‌بررسی قرار‌گرفته و موارد غیر‌عادی گزارش‌می‌شوند.
۲ـ پاپ‌اسمیر‌(PAP Smear):
ابتدا یک اسپکولوم درون واژن بیمار قرار‌‌می‌گیرد تا دسترسی به دهانه‌ی‌رحم امکان‌پذیر شود. سپس متخصص مراقبت بهداشتی یک کاردَک ایلسبوری (Aylesbury Spatula) را روی دهانه‌ی خارجی گردن رحم مالیده و نمونه‌ای از سلول‌ها را جمع‌آوری می‌کند.
این سلول‌ها به‌صورت مستقیم روی لام میکروسکوپ قرار‌داده شده و به آزمایشگاه ارسال خواهند شد؛ سپس در آزمایشگاه این سلول‌ها تحت بررسی دقیق قرار‌گرفته و موارد غیر‌عادی گزارش‌می‌شوند. در بریتانیا از‌سال‌۲۰۰۸ به بعد، برنامه‌های غربالگری بر‌اساس سیتولوژی در محیط مایع انجام می‌شوند.
سیــتولوژی در محیـط مایع( LBC) درمقایسه با آزمون پاپ‌اسمیر:
طی گزارش‌های چاپ‌شده در نشریه‌ی «The Lancet»‌، سیتولوژی در محیط مایع (LBC) در‌مقایسه با آزمون پاپ‌اسمیر سنتی که برای سه‌دهه‌ مورد‌استفاده قرار‌گرفته است، روش بهتری در‌نظر‌گرفته می‌شود. متخصصان معتقد هستند LBC که به‌دلیل حساس‌تر‌بودن و اینکه سلول‌ها تا زمان انتقال به آزمایشگاه برای بررسی، بهتر نگهداری‌می‌شوند و در‌نتیجه تعداد کمتری‌از موارد نمونه‌ها، توسط آزمایشگاه (Unsatisfactory Samples) تشخیص‌داده می‌شوند، کارایی بیشتری دارد. باوجود‌این، بعد‌از بررسی‌های صورت‌گرفته که ۲۵/۱‌میلیون تَن بیمار در‌آنها تحت بررسی قرارگرفته‌اند، محققان نتیجه‌گیری ‌کردند که شواهدی برای نمایش‌دادن برتری‌‌LBC درمقایسه با آزمون‌ پاپ‌اسمیر سنتی وجود ندارد. همچنین اگرچه شواهدی مبنی‌بر دقیق‌تر بودن سیتولوژی در محیط مایع نسبت به سیتولوژی سنتی مشاهده‌نگردید، عملکرد معادل آن نیز کافی خواهد‌بود، زیرا سیتولوژی در محیط مایع شامل مزایای دیگری از‌جمله انجام همزمان آزمونDNA HPV، کاهش زمان قرائت و اقتصادی‌تر‌بودن نسبت به سیتولوژی سنتی (Conventional Cytology) باشد‌.
چه گروهی باید غربالگری دهانه‌‌رحم را انجام ‌دهند و این کار چگونه تکرار‌شود‌؟
توصیه‌می‌شودکه زنان در محدوده‌ی سنی‌۲۱تا‌۶۵‌سال باید هر۳‌سال یک‌بار‌، یک آزمون پاپ‌اسمیر انجام دهند. علاوه‌براین، زنان بین محدوده‌ی سنی ۳۰تا۶۵‌سال که همزمان تحت ‌آزمایش‌HPV (ویروس پاپیلوم انسانی) قرار‌دارند، می‌توانند دوره‌های غربالگری خود را به ۵‌سال یک‌بار افزایش‌دهند. زنان جوان‌تراز ۲۱سال باید بدون‌توجه به تاریخچه‌ی جنسی خود غربال شوند. غربالگری زنان جوان نمی‌تواند تغییری در نرخ بروز یا فوت سرطان دهانه‌ی‌رحم ایجادکند.
زنان بالای ۶۵‌سالی که درگذشته تحت آزمون غربالگری مناسب قرار‌گرفته و خطر بروز سرطان در آنها پایین است، نیازی به ادامه‌دادن آزمایش‌ها ندارند.
کالج متخصصان زنان و مامایی آمریکا، در اکتبر سال‌۲۰۱۲ پیشنهاد‌کرد که آزمون پاپ‌اسمیر و HPV به‌طور همزمان انجام شوند. با وجود این، آنها پیشنهاد‌می‌کنند که تنها زنان بالای‌۳۰‌سال در دوره‌های ۵‌ساله تحت غربالگری قرار‌گیرند. درصد بالایی از زنان آمریکایی که عمل هیسترکتومی کامل داشته‌اند نیز هنوز آزمون‌های پاپ‌اسمیر را انجام‌می‌دهند؛ درحالی‌که یک غربالگری بی‌نتیجه محسوب‌می‌شود.
نتایج آزمون آزمایشگاه را چگونه باید تفسیرکرد؟
نتایج آزمون غربالگری دهانه‌ی‌رحم می‌توانند تغییرات زیادی داشته باشند و این واقعیت معمولاً بازتاب‌دهنده‌ی مشکلات مرتبط با آزمایش و نه حضور سلول‌های غیر‌عادی است. بعضی اوقات از بیمار درخواست می‌شود به‌دلیل ناکافی‌بودن نمونه‌، آزمایش را تکرار‌کند (امکان قرائت مناسب نمونه وجود نداشته است).
دلایل ناکافی‌بودن نمونه‌ها می‌تواند شامل موارد زیر باشد:
• تعداد سلول‌های موجود در نمونه بسیار کم بوده است.
• بیمار به یک عفونت مبتلا بوده است. در‌این‌موارد نمی‌توان سلول‌ها را با شفافیت مناسب مشاهده‌کرد.
• التهابی در دهانه‌ی‌رحم وجود داشته است که مشاهده‌کردن سلول‌ها با شفافیت مناسب را دشوار می‌کند.
• بیمار در دوران خونروی ماهیانه بوده و خون زیاد موجود در نمونه، مانع‌از بررسی سلول‌ها با شفافیت مناسب می‌گردد.
در‌صورت برقرار‌بودن هر‌یک از شرایط بالا، از زنان درخواست می‌شود آزمون دیگری را انجام دهند (تکرار آزمون). در‌صورت تشخیص داده‌شدن یک عفونت، ابتدا باید آن را درمان‌کرده و نمونه‌‌برداری را به بعد موکول نمود